ازپست قبلی من دروبلاگ که مربوط به تعطیلی روزنامه شرق
می باشد تاکنون مدت زیادی گذشت.به واقع شرق روزنامه ای
بود که حضورش خود انگیزه ای برای خواندن ونوشتن بودچه
آنکه برای اقشارمتوسط جامعه ایرانی که دغدغه نان
ودموکراسی رابه طورهمزمان ردیابی می کرد.مقاله امروز
قوچانی درروزنامه اعتماد ملی برای من حسرت روزهمای
با"شرق"راتازه کرد.باورکنید درطول یک دهه مطالعه حرفه ای
روزنامه ها از "نشاط"تا "شرق" ،علیرغم ناپاداری
درانتشاربواسطه تیغ تیز سانسورچیهای حکومتی هیچوقت این
اندازه احساس نبود یک نشریه راحس نکرده بودم گواینکه
روزنامه خوانی علیرغم اهمیت فراوانش برای من از پس شرق
حکم تفنن یافته است.
2
شروع سال تحصیلی جدید برای من درفوق لیسانس (آنهم با
حکایت مخصوص به خودش )مجال به روز کردن وبلاگ را کم
کرده است بااینهمه سعی می کنم که بتوان التزام خودم درباب
خواندن،نوشتن وبه روز کردن وبلاگ راحفظ کنم.
وضعیت تهوع آورسیاسی ایران از پس تعطیلی نشریات،مسدود
کردن سایت هایی نظیرادوارنیوز وگرانی های
موردانکارمسئولین همه حکایتی است مکرر که نوشتن از آن
نامکرراست.برای هم نسلان من که حالا تقریبا به پایان دهه اول
از فعالیتهای اجتماعیشان نزدیک می شوند وضعیت انگاربه
نقطه آغازوبلکه حتی عقب تربرگشته است
